Etrüsk kurganları

Etrüsk yapıları, kendileri gibi zamanın içinde dağılıp gitmiş, yalnız muhteşem kurganaltı mezarları kalmıştır.Etrüskler evlerini, hatta tapınaklarını pişirilmemiş kerpiçten yapsalar da, öbür dünyanın varlığına inandıkları için, oradaki evlerini büyük taş parçalarından yapıyorlardı.Bu yüzden, etrüsklerin birkaç yer altı ”ölüler şehri” günümüze kadar gelmiştir.

Mezarlar üzerine yığılan toprak mezarlara kurgan görünüşü veriyordu.Böyle basırık (mezar) geleneği Kafkasya’dan getiren etrüsklerin kurganları tipiloji bakımından Saka (Dış Oğuz) Kurganları gibi, öbür dünya için “ev” amacı taşıyordu.

Kurganaltı mezarlarda ayrıca odalar şeklindeki yapılar ayrı-ayrı ailelere mahsus olarak yapılırdı.Bunu aynı soy adını taşıyanlara ait epitafiya yazılarında görmek mümkündür.Önceleri basit görünüşü ile bilinen mezarların sonralar zengin bir görünüş alması, toplum içinde zengin adamların ortaya çıkması ve elit tabakanın çoğalması ile ilgiliydi.

Mimari bakımından mezar türleri, Tsere elbeyi mezarında olduğu gibi, üstü büyük taşlarla yukarısı daralan(tağbend) şeklinde örgü ile örtülmüş uzun dehliz  şeklinde, ya da Vetulon, Populon mezarlarında olduğu gibi, yine yarım daire tağbend örtülü dört köşeli ya da dairevi odalar şeklinde yapılırdı.

Genel olarak kuzey Kafkasya, güneydoğu Avrupa, güney Sibirya (Altay), Doğu Türkistan ve İtalya’ya götürülen kurgan kültürü, ön Asya’dan adını verdiğimiz bölgelere göç eden prototürk (öntürk) boyları, sonraki çağlarda ise adını bildiğimiz saka,hun,kuman,az,oğuz,kayı,etrüsk ve başka Türk boyları ile doğrudan ilgilidir.

FİRUDİN AĞASIOĞLU (CELİLOV)  – ETRÜSK TÜRK BAĞI KİTABINDAN

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.